Najczęściej łupież jest konsekwencją podrażnienia skóry głowy przez szampony, żele, pianki i inne preparaty do włosów. Często łupież pojawia się także po kontakcie z wodą zawierającą zbyt dużą ilość chloru. Zmieniona zapalnie skóra staje się bardziej podatna na zmiany niż skóra zdrowa. Łupież zwykle ma charakterystyczne objawy, które polegają na płatowym złuszczaniu się naskórka. Warto wiedzieć, że łupież zwykły nie uszkadza włosów. Może się on jednak przerodzić w łupież łojotokowy. Sprawia on, że zamiast drobnych, suchych i białych łuseczek pojawiają się łuski tłuste, żółte, nawarstwione i tworzące wręcz strupy. Są one mocniej przytwierdzone do podłoża. Chorobie może towarzyszyć świąd. Nierzadko następstwem tego typu łupieżu jest łysienie łojotokowe. Schorzenie zwykle spotyka osoby po 20. roku życia i częściej występuje u mężczyzn niż u kobiet. Lecząc łupież stosuje się zwykle terapię zewnętrzną. Rodzaj i siła stosowanych środków zależą od nasilenia choroby. Kiedy łupież znajduje się w zaawansowanym stadium zwykle dąży się najpierw do usunięcia nadmiernej ilości łusek. Obecnie rzadko leczy się łupież stosując preparaty zawierające środki przeciwłojotokowe i redukujące. Zostały one wyparte przez gotowe preparaty. W leczeniu łupieżu, który nawraca należy likwidować objawy choroby i odpowiednio dostosować szampon, który nie będzie zagrażał skórze głowy.